Grietje M. Hoogland

Excuses deel 2: reactie van Rutte

Gisteren heb ik mijn artikel: Excuses – een brief aan Halbe Zijlstra op deze site gepubliceerd. Inmiddels is hij ook op Online Galerij geplaatst. Voor mensen die harde cijfers willen raad ik dit artikel aan van het Cultureel Persbureau.

Ik heb mijn artikel gestuurd naar degenen om wie het artikel gaat: Arno Rutte en Halbe Zijlstra van de VVD. Van Rutte heb ik direct een antwoord mogen ontvangen, dat ik hieronder volledig overneem.

Geachte mevrouw Hoogland,

Dank voor uw mail en uw uitgebreide blogbericht. Ik heb het met interesse gelezen.

Eergisteren verscheen de jaarlijkse rapportage ‘Cultuur in Beeld’ van de Raad voor Cultuur. Ik zag daar met veel belangstelling naar uit, aangezien in deze onafhankelijke en uitvoerige rapportage voor het eerst integraal in beeld gebracht werd hoe de culturele sector er na de bezuinigingen uit 2011 voor staat. Als woordvoerder cultuur van de VVD ben ik de afgelopen anderhalf jaar bij veel culturele instellingen geweest. Daar viel mij op dat na de aanvankelijke boosheid over de bezuinigingen er veel energie en creativiteit los was gekomen om meer publiek en meer alternatieve inkomsten te vinden. Een ontwikkeling die ik toejuich, omdat de waarde van cultuur in het bijzonder tot uiting komt zodra er een verbinding met het publiek tot stand komt.

Mijn indrukken uit de vele werkbezoeken worden bevestigd in Cultuur in Beeld. Vrijwel in de gehele cultuursector wordt meer publiek gevonden dan ooit. Er gaan meer mensen naar musea (zelfs veel meer), naar orkesten, naar toneel. Dat is een knappe prestatie van de culturele sector, aangezien er in 2012 en 2013 nog steeds sprake was van een forse economische crisis. Door het vinden van meer publiek is ook het aandeel eigen inkomsten over de gehele linie fors gestegen. De conclusie dat er kaalslag zou zijn in de culturele sector kan op basis van Cultuur in Beeld niet getrokken worden.

Tijdens de ‘Mars der Beschaving’ zijn zeer grote woorden gebruikt tegen de toenmalige staatssecretaris Halbe Zijlstra. Hij zou een cultuurbarbaar zijn die rancuneus de cultuur in Nederland sloopte en een einde aan de beschaving maakte in dit land. Nu blijkt dat de beschaving gebleven is, er meer publiek en publieksinkomsten zijn dan ooit en de gevreesde kaalslag achterwege is gebleven zijn de grote woorden van toen naar mijn overtuiging te groot gebleken.  Dat staat los van het grondrecht om te mogen demonstreren.

Ik ben mij er van bewust dat de cultuursector de effecten van de bezuinigingen wel degelijk voelt. Het is moeilijker om aan werk te komen en om werk te behouden. De inkomens staan onder druk. Maar daarin onderscheidt de culturele sector zich niet van de rest van de maatschappij. Zeer veel mensen in Nederland hebben door de economische crisis hun baan of een deel van hun inkomen verloren. Dat is pijnlijk voor een ieder die hier door getroffen wordt. Ik ben er echter van overtuigd dat als de culturele sector doorgaat op de weg van het vinden van meer publiek en meer eigen inkomsten, ook de werkgelegenheid in deze sector in gelijke mate van economisch herstel zal profiteren.

Met vriendelijke groet,

Arno Rutte

3 reacties op “Excuses deel 2: reactie van Rutte”

  1. Sjaansopraan Avatar
    Sjaansopraan

    Geachte meneer Rutte. Zullen we een paar maanden ruilen?
    Misschien kunt u mij daarna vertellen hoe je van niks iets moet maken. Hoe je ongesubsidieerde voorstellingen op het podium moet brengen als de podia niet voldoende subsidies krijgen om ze te accommoderen?
    Hoe je als professionele, ongesubsidieerde kunstenaar moet omgaan met de gesubsidieerde amateurinstellingen die je commerciële initiatieven gaan zitten kopiëren en je van de markt kunnen concurreren met goedkoop inelkaardeflanste flutversies omdat zij niet van de inkomsten hoeven te leven?
    Hoe je de grote gesubsidieerde instellingen moet stoppen die wanhopig zoveel mogelijk geld bij elkaar proberen te graaien en daarbij rücksichtslos over de kleine zzp’ers heenwalsen?
    Hoe je als ervaren, competente kunstenaar moet leren aanzien dat er alleen nog maar gewerkt kan worden in het kader van “amateurparticipatie” en “talentontwikkeling” zodat jij, degene voor wie de stukken eigenlijk geschreven zijn, het nakijken hebt?
    Hoe je ook zo’n grote plank voor je kop kunt hangen dat je wat er nu geboden wordt ziet als een bevordering van de beschaving in dit trieste land.
    Kortom, hoe je omgaat met pretentieuze nitwits als Zijlstra en U die op je vak schijten en daarna roepen dat het geen drol meer is als je er maar chocola overheen giet?

    Beantwoorden
  2. Rob Bloemkolk Avatar
    Rob Bloemkolk

    Het is misschien goed om in herinnering te brengen dat het budget op de Rijksbegroting voor cultuur in 2007, een jaartje voor de crisis dus, 0,56% bedroeg van de totale begroting. Voorafgaand aan de crisis liep er een bezuinigingsronde van 6 miljard op gemeentelijke voorzieningen. Een ideetje van het laatste futloze kabinet Balkenende. De lokale wethouders wisten wel waar de centjes te halen waren en zetten toen al het mes in cultuur. Onder Bruin 1, gedoogd door de neofascisten van Blonde Geert, werd slagertje Zijlstra op de cultuur losgelaten. Het toch al povere percentage van 0,56% is naar schatting onder zijn bewind met 20 tot 30% verlaagd. De consequenties zijn inmiddels zichtbaar. Mijn vrouw maakt jeugdtheater (ilavanderpouw.nl), ik schrijf en produceer. In 2010 hadden we 100 voorstellingen, vier jaar later zijn dat er nog 23. De voorstelling die zij nu speelt zit beter in elkaar dan die, overigens ook niet misselijke, honderdklapper uit 2010. Het is schrapen, inmiddels. Kleine theaters sluiten of worden met sluiting bedreigd. De CKV’s (Centra voor Kunstzinnige Vorming) die onze schoolvoorstellingen boekten en voor de helft van onze speellijst zorgden, zijn opgedoekt. Het aanbod voor de zgn. middenzalen (tot 300 plaatsen) is verschraald. Daar was nu juist het betere, meer gedurfde theater te zien. Om het in de woorden van de grote Johan Simons te zeggen: ‘Nederland had een fijnmazig netwerk van theaters en speelplekken waar talent zich kon ontwikkelen en een eigen publiek wist op te bouwen. Dat is vernietigd.’ En passant zijn kunstenaars weggezet als uitvreters. Dertig jaar kapot gesaneerd onderwijs, dertig jaar onvoorstelbaar beroerde televisie en een generatie springplankpolitici op weg naar een graaibaan hebben het culturele leven in Nederland verwoest. Het is nog niet helemaal zichtbaar omdat de sector deels nog voortdrijft op gevestigde namen. Vernieuwing is verdwenen. Men speelt op safe. Bekroonde (jeugd) boeken, historische gebeurtenissen en vooral dode dove volkszangers met een drankprobleem bepalen het aanbod. Het leven van de middelmatige zanger Hazes verschijnt volgend jaar op het grote doek. Benieuwd of ze de 13 jarige Rachel opvoeren die met medeweten van haar gestoorde ouders als seksueel speeltje aan de verwarde dronkenlap werd aangeboden. Het zal wel niet. Want dan wordt het misschien wel een interessante film die lastige vragen stelt over roem, verslaving en ziekelijke ambitie. Hetzelfde geldt voor het megalomane ‘Anne’ waar ze het complete Achterhuis hebben nagebouwd. Als ik het Achterhuis wil zien, ga ik wel naar het Achterhuis. Om te ervaren wie er niet meer is. Daar gaat het namelijk om. In die opgepompte theaterbewerking wordt niet alleen de tragische hoofdpersoon maar ook de verbeelding genadeloos afgevoerd. Ben ik nu een boze vijftiger die zijn frustraties over de culturele afbraak in Nederland op Facebook flikkert? Misschien. Maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er een generatie aankomt die zal opgroeien zonder cultuur. Ik ben van 1958 en heb nog een prettig ontregelende tik meegekregen van de cultureel vruchtbare jaren 60 en 70. Ik prijs me gelukkig. En schrijf vrolijk verder. Tot er helemaal niemand meer leest, kijkt of een kaartje koopt. Tot de laatste snik. Fuck Zijlstra en de strontkar waarop hij Den Haag is binnengereden.

    Beantwoorden
  3. Excuses deel 3: een brief uit 2012 | Grietje M. Hoogland Avatar
    Excuses deel 3: een brief uit 2012 | Grietje M. Hoogland

    […] door de vele lezers van mijn artikelen Excuses – een brief aan Halbe Zijlstra en Excuses deel 2: reactie van Rutte deel ik graag deze nooit verstuurde brief aan Mark Rutte met jullie. Ik schreef hem in 2012, toen […]

    Beantwoorden

Geef een reactie op Excuses deel 3: een brief uit 2012 | Grietje M. Hoogland Reactie annuleren