Grietje M. Hoogland

In mijn vorige stuk voor Online Galerij, over Iris van Herpen, heb ik het kort gehad over Yin Xiuzhen, die net als Van Herpen op dit moment exposeert in het Groninger Museum. Haar werk verdient echter meer aandacht dan die ene zin in de laatste alinea. Net als Iris van Herpen werkt Yin Xiuzhen namelijk ook met kleding, en ook zij verbindt kleding aan bepaalde thema’s, maar op een totaal andere en bijzonder intrigerende manier.

Identiteit

Op de tentoonstelling zijn op de tweede verdieping boekenkasten te zien vol boeken (Bookshelf, 2009). Als je dichterbij komt zie je dat de boeken niet van papier zijn gemaakt, maar van tweedehands kleding. Ook de kasten zelf zijn van stof gemaakt. De boeken staan er keurig bij – zo lijkt het. Als je eromheen loopt en achter de kasten kijkt zie je dat de kleren er heel rommelig bijliggen, alsof ze zo in de kast op een hoop zijn gegooid. De redenering van Xiuzhen is dat de boekversie van een leven, of een persoon, altijd netjes is, zoals de voorkant van een boekenkast. In werkelijkheid echter, is het meer zoals de achterkant: slordig en rommelig.

Xiuzhen gebruikt bijna enkel tweedehands kleding voor haar werk. Enorme hoeveelheden op kleur gesorteerde kledingstukken worden vermaakt en vernaaid tot grote objecten. Tweedehands kleding is belangrijk voor Xiuzhen, omdat deze kledingstukken een verhaal met zich mee dragen. Ze hebben een eigenaar gehad die ze helemaal afgedragen heeft, of die er juist heel zuinig op is geweest; ze zijn gedragen, weggedaan of juist nog heel lang om een bepaalde reden bewaard. De identiteit die deze kledingstukken met zich meedragen is waardevol, en er is niets passenders dan deze stukken te vermaken tot een kunstwerk dat ook weer over identiteit gaat. Een van de tentoongestelde kunstwerken is bijvoorbeeld een gigantisch brein (Thought, 2009), waar je omheen kan lopen en in kan kijken. Het is prachtig om te zien, en het idee dat al die kledingstukken met al die identiteiten samenkomen in een groot brein is mooi: het brein is een belangrijk centrum waarin allerlei herinneringen en handelingen de identiteit van een mens bepalen.

Reis

Yin Xiuzhen is vaak op reis, en op haar reizen doet ze veel ideeën op. Zo is er een fantastische meterslange harmonicabus te zien (Collective Subconcious, 2007, zie filmpje), en een aanlokkelijke, zachte snelweg, ook gemaakt van tweedehands kleding, die in tegenstelling tot een echte snelweg een baken van rust is. Een ander idee dat ze op reis opdeed is die van de Portable Cities (2002-2009): koffers met daarin – van tweedehands kleding – een stukje stad: elke koffer een andere stad. Ze zegt hierover:

“Op vliegvelden zag ik de koffers die al die mensen van over de hele wereld met zich mee droegen, en ik bedacht dat deze koffers op een bepaalde manier hun thuis representeerden.”

Er zijn koffers die Berlijn, Melbourne en Shanghai representeren, en ook New York is aanwezig. De Twin Towers zijn heel ontroerend met doorzichtig gaas aan de rand van de stad geplaatst, als aandenken: ze zijn immers nog steeds deel van de identiteit van de stad. Ze maakt deze werken omdat er in China, in steden als Beijing en Hongkong op een hoog tempo gebouwd en vernieuwd wordt, waarbij de herinneringen aan de stad, volgens Xiuzhen, het snelst verdwijnen. Op deze manier kan ze de herinneringen bewaren, net als die van de Twin Towers in New York. Speciaal voor de tentoonstelling in het Groninger Museum heeft ze nog een Portable City gemaakt: die van Groningen. De A-kerk, Martinitoren en natuurlijk het Groninger Museum zijn in de koffer prominent aanwezig.

Tekst: Grietje Hoogland voor Online Galerij, 21 augustus 2012