Deze fotograaf is mijn ontdekking van 2012, hij exposeerde toen in het Fotografiska Museet in Stockholm. Ortiz’ foto’s zijn indrukwekkend. Hij is gespecialiseerd in architectuur en werkt in serie. Zijn ‘Destructuras’ serie (2005) bestaat bijvoorbeeld uit foto’s van enorme gebouwen, waarin repetitie een belangrijke rol speelt. Door de grote prints worden ze een beetje onheilspellend. Er is geen levend wezen te vinden, geen andere levensvormen als planten of dieren: alleen de massieve constructies met onnatuurlijke en licht verontrustende repetities bestaan in deze visuele wereld. Een quote van de Spaanse kunstcriticus Francisco Javier San Martin:
“Er zijn veel anonieme foto’s van beroemde gebouwen, die we waarderen om het gebouw, maar niet de auteur van de foto. Aitor Ortiz draait deze rollen om; hier is auteurschap toegeschreven aan de fotografische visie; anonimiteit aan de architectuur.”
Inderdaad: de architectuur is anoniem geworden, terwijl Ortiz een bekende fotograaf begint te worden. Het zou zonde zijn als hij dat niet zou worden.
Tekst: Grietje Hoogland, 2012


Plaats een reactie